گزارش همایش کوهنوردان استان هرمزگان

کوه داربست بستک

بهمن ماه 1387

قبل از شرح گزارش،لازم است ذکر شود که این گزارش فقط و فقط بیان دیده ها و واقعیت های این برنامه است و هیچ گونه قصد انتقاد،پیشنهاد یا تمجید از فرد،گروه و سازمانی نیست و انتقاد و پیشنهاد برعهده خوانندگان این گزارش است.

نامه ای در تاریخ 13/11/1387به دانشگاه فکس شده بود و طی آن از تمامی کوهنوردان استان در تاریخ 24 الی 25بهمن جهت صعود به کوه کوه داربست بستک و تحت عنوان همایش کوهنوردان استان هرمزگان دعوت به عمل آمده بود.

واما نکات جالب این نامه : در حالی که وجود آرم فدراسیون کوهنوردی و نام هیئت کوهنوردی استان وشهرستان بستک بر سربرگ آن خود نمایی می کرد اما زیر این نامه خبری از امضای رئیس ، معاون ، دبیر ویا هر شخص حقوقی یا حقیقی از هیئت کوهنوردی استان هرمزگان نبود و فقط امضای ریئس هیئت بستک پائین این نامه بود که این عمل در نوع خود جالب بود و جالبتر اینکه پائین این نامه بدین شکل بود : رونوشت : کلیه گروههای کوهنوردی

به هر حال طبق برنامه ساعت 15روز پنجشنبه 24/11/1387خود را به روستای داربست رساندیم ، گروههای مختلفی در این صعود شرکت داشتند تعداد نفرات به  140 الی 150 نفر میرسید که به جرأت میتوان گفت حدود یک سوم آن ازگروه کوهنوردی آلمنیوم المهدی بودند و خبری از نفرات هیئت کوهنوردی استان نبود .

کل گروه به راهنمایی و سرپرستی آقای پشتیبان رئیس محترم هیئت کوهنوردی بستک به سمت کمپ در نظر گرفته شده حرکت خود را آغاز نمودند که به دلیل فقدان نفرات و عوامل اجرایی کنترل کننده حرکت گروه بیشتر شبیه تظاهرات خیابانی بود تا صعود یک گروه کوهنوردی .

پس از حدود 45 دقیقه تا 1ساعت کوهپیمایی از کنار یک رود خانه خشک و برکه های آب به محل کمپ با ارتفاع 353 متراز سطح دریا وبا مختصات جغرافیایی 2659 N , 054 04 E رسیدیم که در این محل مواد غذایی و آب موجود و بفروش میرسید . ساعت 20:30جلسه ای برای توجیه صعودکنندگان برگزار شد که طی آن بطور خلاصه و غیرمستقیم هدف از این برنامه کمک به هیئت استان جهت اجرای صعود سراسری سال 87 استان اعلام شد! پس از آن به معرفی سرپرستان گروههای شرکت کننده و خلاصه ای از نحوه صعود که خیلی هم خلاصه وصریع بود توسط آقای پشتیبان ارائه شد که چون از اصطلاحات محلی نیز در آن استفاده می کردند اطلاعات خوبی ا از صعود فردا نفهمیدیم ولی تنها چیزی که از آن برداشت می شد یک صعود چهار پنج ساعته راحت بود. ساعت حرکت نیز 6 صبح اعلام شد.

اما نکات جالب توجه این جلسه : در این جلسه تعریف و تمجید و تشویق سرپرستان این صعود و گرههای شرکت کننده بخوبی انجام شد اما عوامل اجرایی صعود فردا نه معرفی و نه تعیین شدند ودر خاتمه این جلسه یک گروه موسیقی محلی شروع به اجرای برنامه نمود که تا 11 شب ادامه داشت که نمی دانستیم در چادرهایمان بخوابیم یا برقصیم و پس آن نیز یکی دیگر از گروههای کوهنوردی شروع به جشن و شادمانی نمود که تا ساعت 3:30بامداد روح و روانمان را نوازش می داد اما در مقابل باهیچ گونه اعتراضی ازسوی گروه سرپرستی مواجه نمی شدند .

 روز جمعه 25/11/1387:

ساعت 5صبح با صدای سوت سرپرستان از خواب بیدار شده و ساعت 6:10 حرکت خود را به سمت قله آغاز نمودیم که با کمک عوامل اجرایی که از گروه کوهنوردی بندر کنگ بودند (ظاهراً تنها گروهی بودند که می شد در مورد نحوه اجرای این صعود اطلاعات گرفت) شکل حرکت گروه منظم و منسجم شد که از این جهت لازم است از این گروه تقدیر و تشکر شود .

پس از حدود یک ساعت و نیم کوهپیمایی به محلی صاف و هموار رسیدیم  30 دقیقه استراحت کرده و دوباره به سمت قله حرکت کردیم. به علت ویژگی های اقلیمی منطقه کاملا خشک به نظر می رسید. حوالی ساعت 10:30 به منطقه ای در ارتفاع 1110متر رسیدیم که یک آب انبار و سالنی دارای دو اتاق و با سبک قدیمی سنتی و زیبا ساخته شده بود که نظر همه را به خود جلب کرد.

پس از استراحت و تهیه آب ، حرکت خود را به سمت جنوبغربی ادامه داده و سرانجام به قله مورد نظر رسیدیم و قسمت جالب این برنامه اینجا بود که قله در نظر گرفته شده از لحاظ ارتفاع حدود 17 متر پائین تر از استراحتگاه قبلی بود. (ارتفاع قله : 1093 متر)

بعد از گرفتن عکس و استراحت راه بازگشت را پیش گرفتیم ام از این قسمت به بعد هیچ کنترلی برای باز گشتن از قله انجام نگرفت و تمام گروها بصورت جدا از هم به سمت کمپ اصلی باز می گشتند تا جایی که فاصله بین گروهها تا 70 متر هم میرسید.

سر انجام کل گروه بصورت کاملا نامنظم به کمپ اصلی رسیده و بدون اینکه خاتمه برنامه اعلام شود همه گروهها با وسیله نقلیه خود منطقه را ترک کردند.

در پایان باز هم لازم به ذکر است که هدف از این گزارش ثبت دیده ها و واقعیت ها بوده و قصد هیچ گونه دخالت ، انتقاد یا پیشنهاد را به بزرگان و سرپرستان این برنامه ( خانم اکبری از گروه مرجان ، آقایان پرهی و فهیمی از گروه المهدی ، پشتیبان و شروج از بستک ) را ندارم.

به امید پیشرفت روز افزون و موفقیت های متوالی کوهنوردان استان هرمزگان .